Die dood laat ’n mens met sagte oë na ander kyk. Veral as jy en die oorledene dikwels oor die kronkelpaaie van die lewe gepraat het. Dit was veral laataand gesprekke oor die foon. Oorgesprekke. Nadink woorde. Wyse woorde. Woorde vol sterstof. Ek hoor nog die eggo’s daarvan.

 

Ons paaie het so sewe jaar gelede gekruis. Daar was van meet af ’n aanvoeling vir mekaar. Mense met en van woorde voel ook die ander se woorde.

 

Ons het baie oor die donker en die lig van menswees gepraat. Veral het ons saam oor die broosheid van menswees besin. Daar was die lag en die traan. En Izak se verrassende humor en kwinkwoorde. Sy insig in die skuiltes van die menslike bestaan. En natuurlik het hy skyn-heiligheid en vertoon verag. Hy was pylreguit en het ook sake diep gepeil. Izak was ’n eenling – enig in sy aard. Hy was hoogsbegaafd, skerpsinning en selfstandig. Izak het sy eie kop en hart gevolg. En tog het hy na wyse raad geluister – as dit wys was.

 

Soos te wagte het ons baie sand oor die poësie gestrooi. Ek het sy vormvernuf bewonder. Dis hy wat my aangeraai het om ’n paar sonnette te skryf. “Hou aan totdat jy dit regkry. Moenie ophou nie”. Ek het geluister.

 

Sy Leitourgos is ’n meesterlike bundel. Vol liturgiese en teologiese wyshede. Daar is soveel kostelike humor. As jy ’n votum of gebed soek, is dit daar. Ek het sy twee laaste bundels, Jerusalem tot Johannesburg en Vervreemdeling, besonder hoog aangeslaan. Dit is so ryp en ryk met soveel lae.

 

Ek het dikwels vir Izak gesê dat hy die beste skrywer van godsdienstige essays in Afrikaans is. Verder dat ek ’n paar kortverhale by hom vermoed. En nou bly alles in die laai van vergetelheid.

 

Izak se bydrae tot die Liedboek van die Kerk is magistraal. “Ek sien ’n nuwe hemel kom,…” leef in almal se harte. En nou het die nuwe hemel gekom. In sy voortreflike liedere word daar ’n deurleefde teologie gesing. En dié klanke sal nie ophou nie. Dalk eggo dit ook in die hemel.

 

Izak, jy het my lewe verryk. Dankie vir jou vriendskap en menswees. Jy is nou in die skadu van genade.

 

Ons almal dank die Here vir ’n gawe en begaafde mens soos Izak de Villiers.

 

Meelewing met Rina en die kinders. Al Izak se vriende dink aan julle.